به گزارش” بازی انفجار” بیست و پنجمین دوره رقابت های جام یونس شکوری در ورزشگاه شیرودی تهران در حال برگزاری است. جهانگیرکوثری یکی از موسسان و برگزارکنندگان این جام پیشکسوتان فوتبال درباره این بازی ها گفت:« بیست و پنجمین دوره جام پیشکسوتان یونس شکوری در هفت رده سنی و با حضور 102 تیم برگزار می شود. در این بازی های چیزی بالغ بر 1600 ورزشکار هرساله حضور دارند و هیچ ارگان ورزشی را نداریم که بتواند برگزارکننده مسابقاتی با چنین میزان از حضور از تیم ها و بازیکنان باشد.»

او افزود:« خوشحالیم که دوستان این همت را داشتند که در بیست و هفت سال این مسابقات را برگزار کردند. خیلی از بزرگان فوتبال ایران در این مسابقات بودند که الان نیستند. در واقع ما این جا 5 دهه از تاریخ فوتبال ایران را زنده می کنیم. در این مسابقات از بازیکن 78 ساله تا بازیکن 35 ساله حضور دارند. »

کوثری همچنین گفت:« این استمرار تاریخ زنده برای نسل های جدید است که بدانند تیم ایران را کدام بازیکنان به المپیک توکیو، مونیخ، مونترال و جام جهانی 78 بردند و قهرمان جام ملت ها شدند. الان آقای غلامحسین نوریان که کاپیتان تیم ایران در سال 1964 بوده هم بازی می کند و هم در مسابقات مسئولیت دارد. این واقعیت زنده فوتبال ایران است و این زنده بودنش خیلی مهم است. »

او درباره یونس شکوری هم گفت:« آنقدر نام یونس شکوری معتبر و پاک بوده که بیست و هفت سال است این مسابقات برگزار می شود. او بسیار شخصیت مثبتی داشت و در همین متاسفانه سکته کرد. ما دوستانش از همان زمان دورهم جمع شدیم و این مسابقات را برگزار کردیم.»

گزارشگر قدیمی تلویزیوین درباره شرایط گزارشگری اینروزهای تلویزیون بعد از جدایی مزدک میرزایی و عادل فردوسی پور گفت:« به نظر من مدیریت تلویزیون باید دیدش را وسیع تر بکند. تنگ نظری هایی اگر وجود داشته باشد می تواند به کلیت لطمه بزند. گزارشگران پایگاه مردمی و اجتماعی دارند و وقتی برکنار می شوند مردم فکر می کنند به آن ها توهین شده است. شاید دیگر گزارشگری مثل عادل فردوسی پور و مزدک میرزایی کمتر پیدا شود. عادل بیست سال در تلویزیون بوده ، روی او کار شده و تجربه به دست آورده و تبدیل به یک برند شده است ، ای کاش حفظش می کردند، یا مزدک ای کاش حفظ می شد. شاید عادل در تقابل با مدیران بالادستی کناررفته یا تصمیماتش مطابق خواست مدیران نبوده…نمی دانم.»

او همچنین گفت:«اما به نظر من مهره هایی مثل عادل و مزدک و یا حتی خود من که بیست سال است دیگر در تلویزیون نیستم ، برای این حرفه زحمت کشیدیم و یک چیزهایی را درست کردیم و برای بعدی ها گذاشتیم. ما می توانستیم به جوان ها آموزش بدهیم و گزارشگران واقعا بااستعداد را که پشت درهای بسته می مانند را بیاوریم. باید ورک شاپ هایی را بگذاریم و گزارشگران به روز تربیت کنیم. این وظیفه تلویزیون است؛ ما یک تلویزیون بیشتر نداریم و اگر تلویزیون های آزاد و خصوصی بودند رقابت می توانست باعث شکوفا شدن استعدادهای بیشتری شود اما الان با این فیلترهای سفت و سخت واقعا نمی شود کاری کرد.»

او اضافه کرد:« گویندکی و گزارشگری یک شغل خاص است، حتما باید صدای خوبی داشته باشید، لهجه نداشته باشید و سواد و پشتوانه علمی قوی داشته باشید. من واقعا مشتاق هستم رایگان این کار را انجام بدهم. »

کوثری درباره شرایط گزارشگری در تلویزیون افزود:« متاسفانه در این ده پانزده سال، چهار، پنج گزارشگر بودند که کسی را توی خودشان راه ندادند؛ الان دو تای آن ها رفتند و دو سه تای دیگر باقی مانده اند.»
او گفت:« مثل عادل پیدا کردن سخت است و باید او را نگه می داشتیم و کنارش گزارشگر خوب می ساختیم. ما گزارشگری را از گزارشگران پیشکسوتی مثل مرحوم بهمنش یادگرفتیم.»